•  Najava: Uskoro izmene na sajtu. Pročitajte više...          

  • Guest

    Tripoli

    Autor Guest, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: 30.11.2004.
    Puno lijepih uspomena vezu me za Libiju. Prvi put sam otisla tamo 1978. Bila su to neka ljepsa vremena kada su Srbi i ostali dolazili u jugoslovenske klubove, docekivali zajedno praznike, druzili se i pomagali. E, sad je malo drugacije sto se tice nasih tamo, niko niskim, podmecu nogu jedni drugima a najslicniji su nam Bugari, braca po spletkarenju. Al' sta da se radi, nisu nam dzaba ona cetiri "C" odvajkada. Sto se tice drzave, Libija k'o Libija, svjetlost i tama. Svjetlost:divne nepregledne pjescane plaze, cisto more, spomenici iz doba Rimljana, prepuni sukovi, zlato... Tama:skorpije, zmije, paukovi, tajna policija, gibli, vadi, stipanje i nepostovanje otkrivenih strankinja, sumanuta voznja, problemi sa nedostatkom vode, vjencanja izmedju bliskih rodjaka, tajno konzumiranje alkohola, droga, cekanje na papirologiju,... Ima tu nekih cudnih niti koje vas uvijek vuku da se vratite tamo. Svaki put kazem-NIKAD VISE, a onda za par godina pozelim da opet odem.


    OBAVEZNO POSJETITI:TRIPOLI, stare gradove: SABRATA, HOMS, LEPTIS MAGNA;JEZERO GABRON, GADAMES... IZBJEGAVATI:uske zabite ulicice(cak i u Tripoliju), prisnije odnose sa mjestanima(narocito da se pripaze zene koje idu same, jer njihovi muskarci, nazalost ali istinito, ponekad ne prave veliku razliku izmedju njihove koze i nase zene), vecernje sate u nepoznatom kraju, vodu sa cesme za pice, kupanje u kupacem na plazama gdje nema stranaca, hodanje po ulici-strogo u kraj, i obavezno mreza na prozor ako ste u prizemlju da vas ne probudi skorpijica............... SRECNO!!!!!!!!!!!!
    dddd

    Tripoli

    Autor dddd, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: 31.03.1998.
    U Libiji, tacnije Misurati, sam bio od oktobra 1995 do aprila 1998. Za to vreme sam imao priliku da budem svedok velikih promena i u Misurati i u Tripoliju. Kada sam dolazio nije bilo dirktnih letova iz Beograda za Tripoli. Dolazilo se preko Malte brodom ili iz Tunisa (grad) taksijem. Neki su taj put skracivali tako sto su od Tunisa leteli do Dzerbe pa posle taksijem preko Rasandira do Tripolija. Ja sam `95 u Tripoli dosao sa Malte brodom. Putovanje je trajalo celu noc. Na brodu je bilo dosta lokalaca koji su bili u "sopingu" na Siciliji i kada sam izasao iz broda na pasoskoj i carinskoj kontroli bilo je totalno ludilo. U to vreme pristanisna zgrada je bila (ili bolje reci nije ni postojala) jedan veliki hangar koji se sastojao iz dve prostorije. U prvoj je vrsena carinska, a u drugoj pasoska kontrola. Posle oko godinu i po dana bila je izgradjena moderna pristanisna zgrada koja se moze porediti sa najmodernijim aerodromskim zgradama. Kada krenete od Tripolija na istok prvo naidjete, od vecih mesta, na Homs (tu se nalazi rimsko arheolosko nalaziste Leptis Magna) zatim Zliten i, za mene, krajnje odrediste Misurata. Pre Homsa kada se dolazi iz pravca Tripolija imalo je odvajanje prema jednom malom hotelu ispod koga se na nekih 400 metara nalazila predivna plaza koju bi trebalo obavezno posetiti. Kada sam ja tamo stigao, nije postojao klasicni auto-put, vec bih pre rekao neka vrsta magistrale. U to vreme nije postojao klasicni medjugradski autobuski saobracaj, vec linijski taksi. Ja sam, posto sam imao rodjake u Tripoliju, skoro svakog cetvrtka (za vikend) taksijem isao u Tripoli. Cena karte je bila 42 libijska dinara za ceo taksi, a ako ga delite sa jos 6 osoba onda podelite troskove sa saputnicima. Ne znam kako je sad, ali onda su taksiji bili pezo karavani. U to vreme ste za 100$ dobijali izmedju 315 i 350 libijskih dinara. Na tih 220 km je takodje bilo i dosta policijskih punktova (stalnih barem 4) i ti policijski kontrolni punktovi nisu bili neki veliki problem, pokazete im licnu kartu (libijsku) ili pasos i to je bilo to. Na putevima ste mogli da vidite razno razna vozila i cuda. Tako, na primer, se desavalo da pored vas prodje pikup i u kabini pored vozaca se nalazi ovca ili koza, dok pozadi u teretnom delu vozila sede zene i copor dece. Pored puta se nalazilo dosta prodavnica i restorana. Tako ste mogli da vidite i mesare. I uvek ste mogli iz kola da vidite sta je u ponudi od mesa, jer su pred radnjom bile izlozene glave svih zivotinja (koza, ovaca, kamila, goveda). Izuzetak su bile kokoske i curke. Ovaj deo je samo primer zivopisnog nacina zivota lokalnog stanovnistva i to onog obicnog.
    U Libiji postoje dosta stvari koje bi trebalo obavezno videti. Od arheolskih lokaliteta vec pomenutu Leptis Magnu koja se nalazi nekih 90-ak km od Tripolija prema Misurati i Sabratu na nekih 30-ak km prema Tunisu. Iz Tripolija takodje mozete otici i na izlet u pustinju dzipovima. Ti izleti su sastojali od voznje dzipovima kroz pustinju, nocenja u beduinskim satorima i vecere.
    Sto se tice bezbednosti, ja sam za te dve i po godine doziveo samo jednu manju neprijatnost i to velikom suku u centru Tripolija. Tada su me odzeparili, sto ja uopste nisam osetio, ali je izgleda u tom trenutku na suku bilo policije u civilu pa su scepali dzeparose i vratili mi ukradeni novcanik.
    U Tripoliju postoji veci broj dobrih hotela i oni se uglavnom nalaze u centru Tripolija (Kibir, Bab al Bahar, hotel kod ambasade Italije usput nega su sazidale firme iz Srbije, hotel kod nase ambasade). U Misurati je postojao samo jedan dobar hotel u to vreme.
    U vreme mog boravka u Libiji (a verujem da je i sad tako) alkohol je najstroze zabranjen.
    Eto toliko od mene. Ako neko zeli avanturu tamo ce je naci i bez posete pustinji.
    Sada je cena avio karta za JAT uzasno skupa, pa je trazite preko vezanih letova.
    cnevena

    Tripoli

    Autor cnevena, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: 30.06.1999.
    Libya mogu slobodno reci moja zemlja, najljepše djetinstvo sam provela tamo.
    Sunce, more, plaze sve opusteno zaista vrijedi otici ponovo i svaki put je sve ljepse i ljepse.
    Guest

    Tripoli

    Autor Guest, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: 30.11.2000.
    Libija je moja druga zemlja i za nju me vezuju najlepse uspomene. Boravila sam tamo vise puta a ukupno sam provela oko 5 godina.

    Prvi utisak koji vidite iz aviona je predivna obala tirkizno-smaragdnog cistog mora. Predeo istocno od Tripolija pleni specificnim mirisom mediteranskog rastinja. Sam grad Tripoli je u arhitektonskom smislu mesavina arapske i kulture mediteranskih naroda.
    Stari grad, sa sukom, dominira centralnim delom grada odmah pored nacionalnog muzeja smestenog u staru tvrdjavu na obodu medine. Suk, ogradjen srednjovekovnim zidinama, predstavlja arapski deo, a centralni deo grada-vise evropski - prepun je savremenih butika opremljenjih najmodernijom robom iz Italije sa zlatarama, juvelirnicama, knjizarama sa knjigama na svim jezicima.
    Libijci-Tripolitanci govore solidan engleski jezik i veoma su ljubazni prema strancima, trgovci su susretljivi ali nenametljivi. U kontaktu sa lepsim polom veoma su kulturni.
    Najlepsa ulica: 1 septembra-polazi od centralnog gradskog Zelenog trga blizu hotela El Kbir (nekadasnji Grand hotel), ispisana je istorijom iz vremena italijanske okupacije. Sacuvane su skoro sve zgrade, okrecene u belo sa bezbroj ukrasa.
    U vreme Ramazana i Bajrama, kao i hriscanskih praznika ceo grad svetli hiljadama raznobojnih sijalica. Ususkana u starom gradu nalazi se grcko-pravoslavna crkva. 2001 godine, poklopio se katolicki i pravoslavni Uskrs i svi su zajedno bili u povorci oko kvarta, sa upaljenim svecama u rukama.
    Radnje i ulice su prepune narocito posle zalaska sunca i to traje do dugo u noc. Restorani su brojni, cisti i sigurni za obedovanje nude raznovrsne specijalitete. U poslednjih nekoliko godina izgradjeno je mnogo novim modernih zgrada i luksuznih hotela sa trznim i poslovnim centrima (Al Fatah building itd). Plaza u gradu nije za preporuku ali se nedaleko, zapadno od Tripolija nalazi cuvena plaza i turisticko-stambeni centar za strance-ulazi se samo sa propusnicom. Malo dalje na zapad nalazi se Zanzour, turisticko naselje sa prelepom plazom... zatim Sabrata...

    U svakom pogledu-velika preporuka da vidite arapski svetnesto drugacije od nasminkanih i izvestacenih Huragada, Monastira, Sus-a itd.
    Guest

    Tripoli

    Autor Guest, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: 30.06.1999.
    Sabrata, fenomenalan mali grad na obali mora. Palme, fikusi,, kaktusi, naraddze, sunce zalazi kasnije, klima bozanstvena. Hrana lagana. Raj bozji. Vreme stalo, sporo, zivot jednostavan, zdrav i cist. Hibiskusi, mimoze. Melodican arapski jezik. Lep marod. Lepo je sve, PRELEPO1
    Guest

    Tripoli

    Autor Guest, za destinaciju Tripoli,

    Datum boravka: No value
    RIBE DALEKE LIBIJE NAJBOLJE JE DRŽATI SE SLOVA "R" Meseci koji u sebi imaju slovo ¨r¨ najbolji su za ribarenje, kažu Libijci. Na arapskom su to januar, februar, jun, jul i septembar. U tom periodu ribe su bliže obali da bi položile ikru... (odlomak) Libija, 2000: - Kako sam odrasla na moru, uz oca strastvenog ribara i majku specijalistu za spremanje morskih plodova na hiljadu načina, ono što me naročito obradovalo pri dolasku u daleku, nepoznatu afričku zemlju, bilo je saznanje da je Libija prebogata ribom. Najzaslužnija za to je predivna, nezagađena, morska obala od 1750 kilometara pješčanih plaža sa morem azurne boje. Veći deo Libijske obale izgleda kao u Tunisu: ravna je, s dugačkim, pjeskovitim plažama isprekidanim rijetkim kamenim stijenama u pojedinim područjima i palmama. To je, vjerovatno, dovoljan podatak iskusnim morskim ribarima, da zaključe na koji način se riba lovi u ovom toplom dijelu Mediterana gdje sunce sija 8 do 10 sati dnevno. Temperatura se penje i do 50 stepeni, a u gradu Gatu i Adraru dostiže 55 - 57 stepeni. Juli najtopliji, a januar najhladniji mjesec. U prosjeku razlika u temperaturi je 25 stepeni. Meseci koji u sebi imaju slovo ¨r¨ najbolji su za ribarenje, kažu Libijci. Na arapskom su to januar, februar, jun, jul i septembar. U tom periodu ribe su bliže obali da bi položile ikru. Pogodna mjesta za taj čin su kamenje, grebeni i uvalice, mjesta sa Pejzaž sa libijske obale - štapovi sa mamcem od žive ribe drže se zabačeni celu noć mirnom vodom bez talasa, gdje je more toplije, a ikri olakšan put do dna. Ribe, proždrljivije nego ikada, u tom periodu su mnogo lakši plijen. Najbolje doba dana za lov je kada se na nebu smjenjuju sunce i mjesec, tj. kada na nebu nema planeta koje zrače svjetlost. Sem određenog broja profesionalnih koča - ribarskih brodova, malo je Libijaca koji imaju čamac, a naročito onaj sa motorom. To je vjerovatno i razlog zašto je podvodni ribolov najrasprostranjeniji. Dok je veliki broj opremljen pravom opremom ili samo flašama, ima dosta i onih hrabrih koji love roneći na dah, s harpunom. Njihov najčešći ulov su kernje i zubaci. Pecanje sa obale često onemogućava vjetar. Uzrok ovog svakodnevnog vjetra, različitog intenziteta, je nezaštićena obala koja u zaleđini, umjesto planina, kao kod nas, ima ogromnu pustinju. Vjerovatno je sve to natjeralo Libijce da se uz najmanja ulaganja snađu iskoristivši ponuđeno. Jedan od načina ribolova koji se upražnjava od davnina je nešto slično onome što mi zovemo parangal. Ovdje on ima oblik trouglastog drveta sa malim jedrom na površini. Sa donje strane ploče okačeni su nailoni sa laganim olovom i udicama raspoređenim na 10 ili 12 centimetara, na koje se stavljaju raznovrsni mamci: nekoliko puta probodeni pipci od hobotnice, lignje, sipe, komadi ribe, školjke... Koriste se i usoljene sardele, a njihov savjet kako da se sardela održi što duže tvrda i svježa je da se usoljena umota ponaosob u novinu. Za "parangal" je vezan konopac čiji drugi kraj drži ribar. Odmotavajući konop, prepušta ga vjetru da ga odnese na željenu udaljenost i ostavlja se da prenoći privezan za obalu. Ovakav način pecanja ne koristi se tokom cijele godine, već od sredine aprila do sredine juna, kada duva topli pustinjski vjetar "Gibli" koji dolazi sa juga, jugozapada ili jugoistoka... Nažalost, ni ovdje nije rijetka pojava bacanja dinamita. Ribarnica pored obale - pešikani, omiljeni libijski specijalitet Ne peca se samo u moru nego i u malim uvalama sa slanom vodom. Slana jezerca po kojima je poznat Bengazi, drugi po veličini grad Libije, prepuna su ribom. To, ipak, ne može biti garancija da će te je lako uloviti. Naš prijatelj Dragan, iako odrastao na rijeci u Leskovcu, uzaludno je danima mijenjao različite mamce pokušavajući udovoljiti ribama koje su neprestano i razdragano iskakale iz vode. Ne ulovivši ništa, odustao je uz komentar da će drugi put donijeti vazdušnu pušku...