Arheolozi su, koristeći radarsku i kompjutersku tehnologiju, dokazali da je staro kambodžansko naselje, sa centrom oko poznatog hrama Angkor, mnogo veće, nego što se to ranije činilo.
Srednjovekovno naselje okruženo Angkorom, nekadašnjim glavnim gradom kmerskog carstva koje se raspalo između devetog i četrnaestog veka, pokrivalo je preko 1.158 kvadratnih milja. Urbani kompleks je bio najmanje tri puta veći, nego što se pretpostavljalo, i predstavljao najveću industrijsku, urbanu zonu te vrste na svetu. Primera radi, grad se razvijao sa istim potencijalom i na isti način kao i Tikal, grad Maja u Gvatemali.
Arheolozi su pokušavali da pronađu granice prostiranja ovog grada još od 1950. godine, ali su stari ostaci bili podvedeni(u širem smislu) pod moderne građevine i agrokulturno razviće, što je samo zakomplikovalo zadatak još više. Grupa arheologa iz Australije, Francuske i Kambodže se 2000. godine obratila NASA laboratoriji za pomoć. Agencija je obezbedila radarske slike iz svemira, kako terena, tako i kontura zemljane površine. Na taj način, identifikovane su lokacije puteva, kanala i staze do obližnjih hramova. Kada su istraživači kombinovali i spojili saznanja o civilizaciji i fotografije načinjene iz svemira, došli su u mogućnost da utvrde nekoliko hiljada jezera i ribnjaka preko 74 davno-izgubljena hrama.
Putevi i kanali, koji su definisali okruženje ove oblasti, su demonstrirali činjenicu da se naselje pružalo mnogo dalje od zidina Angkora. U naselju je živela populacija od preko pola miliona ljudi, iako je bilo znakova da su neki delovi terena slabo naseljeni. Studija je pokazala i dala odgovor na propast civilizacije, čiji su uzroci bili prirodna katastrofa u 14. veku.
Uništavanje šuma, od strane populacije, erozija zemljišta i raspadanje tla i stena su bili ključni za nestajanje jednog poglavlja istorije.
Tekst preveo: Marko Radovanac
