Po nekim podacima, ostaci najstarijeg alata na području današnje Kine datiraju iz perioda pre 1.3 miliona godina. Postoji dosta nesuglasica oko podataka iz kog je kraja današnje Kine kultura počela da se razvija ali je sigurno da se do drugog milenijuma pre nove ere ova kultura raširila po svim krajevima. Ova zemlja ima jedan od najdužih neprekidnih perioda u razvoju civilizacije koji se između ostalog bazira na dugoj pisanoj tradiciji. Ipak, istoriju Kine pratili su brojni ratovi, promene dinastija, ali i napredak u tehnologiji a sama Kina predstavljala je, naročito u periodu kada je bila carevina, veoma značajni kulturni centar Istočne AzijeTokom 19. i 20. veka uticaj Kine je opao usled jačanja Japana i SAD-a. 1912. godine završava se period carevine i počinje period u kome ova država nosi naziv Republika Kina. Nakon civilnog rata na vlast dolazi Mao Cedung i 1949. godine uje uspostavljena Narodna republika Kina.
U severnoj Kini govori se jednim jezikom. Medjutim, Kinezi juzne Kine govore raznim dijalektima koji su nerazumljivi severnim Kinezima. Za čitanje novina i običnih knjiga potrebno je poznavanje najmanje 3 000 znakova a za to vam je potrebno 7 godina učenja da bi se moglo priblizno pravilno čitati. Sve ovo ide u prilog tome da je veliki deo stanovništva nepismem.
Nikad nisu bili opterećeni religijom pa Kineze u svetu navode kao narod bez religije.
Veću ulogu imao je budizam (lamaizam) na Tibetu. U ovoj autonomnoj oblasti, ima preko 3.000 budistickih hramova.
Zmajeva igra je važan tradicionalni festival u Kini. Zmaj hoda po kopnu, pliva morem i leti vazduhom. Kinezi smatraju da je zmaj oličenje snage, poštovanja, sreće i uspeha.
Igra lavova je još jedna važna tradicija u Kini zajedno sa igrom zmajeva ali podrazumeva više veštine.
Kinezi godine ređaju u ciklusu od po 12 godina – svaka godina je vezana za jednu životinju i smatra se da svaka osoba ima osobine koje karakterišu sve rođene u istom znaku, što je isti princip kao i u ostalim zodjačkim istemima.
Kineska Nova godina je poznata kao Prolećni fastival obzirom da počinje u rano proleće.
Svakako treba posetiti: Ming i Qing carske grobnice, stara sela Anhui, Hram neba, Letnja palata, Zhoukoudian – postojbina pećinskog čoveka, Zabranjeni grad, planinski predeo Chengde sa hramovima, pećina Longmen, planina Emei i gigantski Buda – Leshan, Veliki zid, mauzolej prvog cara dinastije Qin sa ratnicima od terakote, hram i grobnica Konfučija i stanište porodice Mansion, stari grad Pingyao, Pećine Dazu - klesane stene, palata Potala – Tibet, stari grad Lijiang.
Kineska kuhinja je tokom vekova postojanja postala sama po sebi veoma vayni deo kulture Kine koji je nezaobilazan ne samo kada se nađete u ovoj istočnjačkoj zemlji već i u svim većim restoranima sveta. Kineski čaj i način njegovog služenja su takođe priča za sebe a to je i zaslužno s obzirom da tradicija ovog napitka u Kini traje duže od 4.000 godina.
Kina je većim delom od susednih zemalja odvojena i izolovana visokim planinama i pustinjama, a jedino je nesto otvorenija prema ruskom dalekom istoku i prema zemljama Indokine na jugu.
Južni deo Kine ima suptropsku klimu, a severni hladnu i suhvu kontinentalnu klimu, pa su tako u južnom delu suše česta pojava, dok je za severni i zapadni deo karakterišu duge i vrlo hladne zime, a leta kratka i ne tako topla.
