Drevni Alžir je bio naseljen uglavnom Berberima, a Rimljanima je bio poznat pod imenom Numidia. Alžirom su redom vladali Feničani, Kartaginjani, Rimljani i Vandali. Arapi su osvojili Alžir u 7. i 8. veku, a zatim ga naselili svojim stanovništvom. Berberi su primili islam ali su zadržali nacionalni identitet. Posle Arapa, Alžir osvajaju Turci i za to vreme ova zemlja postaje poznata po gusarima. Sledeći osvajač Alžira je bila Francuska, a prva ideja o nezavisnosti se rađa za vreme prvog svetskog rata. Alžir je stekao nezavisnost od Francuske 1962. godine i od tada je na vlasti Nacionalni front oslobođenja. Alžirski predsednik po ustavu mora biti musliman.
Najjači uticaj na alžirsku kulturu imala je arapska. U Alžiru se vodi neka vrsta rata između jezika u kome se vlast trudi da proširi upotrebu arapskog, a manjine se bore za očuvanje berberskog i francuskog. Alžirska muzika je mešavina arapskih i andaluzijskih uticaja. Alžirsko narodno pozorište predstavlja komade na arapskom. U slikarstvu dominiraju revolucionarne i socijalističke teme, a važan element kulture su i zanatlije koji uglavnom proizvode nameštaj, tepihe, grnčariju, proizvode od kamilje kože i nakit.
Druga po veličini zemlja u Africi. Nalazi se na severnoj obali kontinenta. Samo petina teritorije Alžira se ne nalazi u Sahari. Granice deli sa Tunisom, Libijom, Nigerom, Malijem, Mauritanijom, Zapadnom Saharom i Marokom. Najveće planine su Atlaske i centar su mnogih zemljotresa u ovoj zemlji. Najviša planina je Ahagar u Sahari sa vrhom Tahat. Klima je mediteranska sa vrućim i suvim letima i toplim i kišovitim zimama. Najveće temperature u letnjoj sezoni dostižu 27 stepeni(37 u pustinji).
