Za starosedeoce Austrije se smatraju Iliri i Kelti. Teritoriju današnje Austrije su Rimljani zauzeli oko 15. godine PNE. Među prvim gradovima osnovanim na ovoj teritoriji je bio Vindobona, današnji Beč. Germanski napadi na ovu regiju su počeli 166. godine. Rimske odbrane su pale u 4. veku i na ovu teritoriju su se doseljavali Goti, Rugeni, Langobardi, Vandali i Alemani, a od negermanskih plemena su se doselili i Huni, Sloveni i Avari. Posle brojnih ratova i seoba, teritorija današnje Austrije je u 6. veku bila podeljena između Bavaraca, Alemana i Slovena. Austrijski Sloveni, udaljeni od ostalih slovenskih naselja, su vremenom pali pod vlast germanskih plemena, ali i danas ostaje nekoliko slovenskih naselja na jugu Austrije. U 8. veku Franci zauzimaju Bavarsku i počinju rat sa Avarima. Dolazak Mađara u 10. veku naterao je nemačkog kralja Otoa Prvog da stvori Istočnu Krajinu na ovoj teritoriji. Krajina se vremenom širila na istok i u 11. veku se prostirala sve do Moravske, kada je počela da se naziva Austrija i bila vazalna država Bavarskog vojvodstva. Austrija je od 10. do 13. veka, za vreme dinastije Babenberg, doživela veliki ekonomski razvoj. Posle Babenberga počinju veliki unutrašnji nemiri, a Austrija pada pod vlast Bohemije (današnja Češka). Bohemskog kralja Otokara Drugog je u bitci pobedio i ubio novoizabrani car Svetog Rimskog carstva, Rudolf Prvi Habzburg, i oslobodio Austriju koju je predao svom sinu Albertu Prvom, koji je postao nadvojvoda. Čvrsto utemeljenje austrijske države se dogodilo kada je nadvojvoda Rudolf Četvrti proglasio nepodeljivost habzburških naslednih teritorija. Habzburzi su držali titulu cara Svetog Rimskog carstva od 1438. do 1806. godine. Car Maksimilijan Prvi, koji je vladao krajem 15. i početkom 16. veka, je znatno proširio habzburške teritorije putem kraljevskih venčanja. Sam Maksimilijan je oženio Meri od Burgundije, a njegov sin Filip ćerku Ferdinanda Petog i Izabele Prve od Kastilje, što je kasnije proširilo uticaj Habzburga na Španiju i njene teritorije na Apeninskom poluostrvu i Novom Svetu. Dalje širenje habzburške porodice obeležio je dolazak Filipovog sina Ferdinanda Prvog na presto Bohemije, takođe kroz venčanje, što je Habzburge takođe dovelo u vezu sa mađarskom kraljevskom porodicom. Maksimilijanov sin i naslednik, Karlo Peti, ujedinio je habsburške teritorije u Austriji, današnjem Beneluksu i Španiji i njenim vazalima i kolonijama. Na kraju svoje vladavine, Karlo je podelio svoje carstvo, predavši Austriju Ferdinandu, a Španiju Filipu Drugom. Kralo se borio protiv širenja protestantizma u Austriji, što je dovelo do ratova unutar carstva, a ovim ratovima su se pridružili i ratovi protiv Francuske i Osmanskog carstva. Brojni ratovi su primorali Ferdinanda da prizna Luterov protestantizam 1555. godine. Ferdinand Drugi je pokušao da ponovo nametne katoličku veru svojim podanicima, što je prouzrokovalo pobunu u Bohemiji 1618. godine i početak tridesetogodišnjeg rata. Pobunjenici su zbacili Ferdinanda 1619. godine. Kao rezultat rata, brojne nemačke državice su se otcepile od Austrije. Sledeći veliki rat za Austriju je došao protiv Osmanskog carstva, krajem 17. veka, kada su Turci pomogli mađarskim pobunjenicima. Austrija je teško poražena a pad Beča je sprečio poljski kralj Jan Teći Sobjeski. Ovaj poraz Turaka je preokrenuo tok rata i turci su do kraja veka izbačeni iz Mađarske. 1700. godine, španski kralj Karlo Drugi umire bez naslednika i ostavlja svoje posede anžujskom vojvodi Filipu, unuku francuskog kralja Luja Petnaestog. Sveti Rimski Car Leopold Prvi je trežio ove teritorije za svog sina, Jozefa Prvog, što je dovelo do rata španskog nasledstva. Kada se rat završio, Filip je bio priznat kao španski kralj ali je Austrija dobila španske posede u današnjem Beneluksu i na severnom delu Apeninskog poluostrva. Car Karlo Šesti je proglasio jedinstvo Austrije 1713. godine sa izuzetkom Mađarske koja je dobila autonomiju. Kralo Šesti je preminuo bez muških naslednika pa je presto nasledila njegova najstarija ćerka Marija Tereza. Ovo je dovelo do rata protiv Pruske, Engleske i Hanovera. Austrija je u ratu izgubila razvijenu regiju Šleziju zbog čega su započete velike reforme u zemlji. Marijin sin, Jozef Drugi, je ukinuo kmetstvo, reformisao zakone, priznao nekatoličke religije, uveo slobodu štampe i smanjio uticaj katoličke crkve. Ovo je izazvalo velike nemire pa su do kraja njegove vlasti Beneluks i Mađarska bili u pobuni, a pobuna je počinjala i u Bohemiji. Jozefov brat i naslednik Leopold Drugi je bio primoran da poništi reforme i da Mađarskoj veću autonomiju. Iako je bilo velikih nemira, Austrija je za vreme Jozefa Drugog uspela teritorijalno da se proširi podelom Poljske sa Pruskom i Rusijom. Dolazak Leopoldovog sina Fransisa Drugog na presto započinje doba stalnih ratova. Prvi u nizu je bio rat zajedno sa Pruskom protiv Francuske 1792. Austrija je izgubila ovaj rat i u njemu i Beneluks. 1806. Napoleon je osvojio skoro celu Nemačku, pa je Fransis bio primoran da ukine Sveto Rimsko carstvo i proglasi Austriju za carstvo. Austrija je bila deo saveza koji je zaustavio Napoleona 1814. godine. Iako je Austrija u ovom ratu izgubila Beneluks i južnu Nemačku, dobila je severnu Italiju, Istru i Dalmaciju. 1848. počinje revolucija u Austriji i Ferdinand Prvi je morao da abdicira u korist svog sina Fransisa Jozefa Prvog. Fransis Jozef je osnovao parlament i ukinuo kemtstvo, a Mađarska i teritorije u severnoj Italiji su se otcepile. Fransis Jozef je ipak uspeo da pobedi pobunjenike u Italiji i Mađarskoj posle čega je ukinuo sve reforme osim ukidanja kmetstva. Austrija je u 19. veku, za vreme Krimskog rata, uspela da od Rusije dobije teritorije na Balkanu u zamenu za neutralnost, ali je time izgubila Rusiju kao saveznika. 1859. Pijemont osvaja austrijske teritorije u Italiji i počinje ujedinjenje Italije. Na severu, Pruska ujedinjuje Nemačku i oduzima Austriji i poslednje južnonemačke teritorije. 1867. Fransis Jozef je primoran na kompromis sa mađarskim pobunjenicima i osniva dvojno Austrougarsko carstvo. Austrougarsko carstvo je posle ovoga doživelo ekonomski razvoj ali su takođe počeli i sukobi između brojnih različitih nacionalnih manjina u carstvu. Austrija počela prijateljske odnose se novoosnovanim Nemačkim carstvom i skoncentrisala se na ekspanziju na Balkan i neprijateljstvo sa Rusijom i Turskom. 1878. Rusija pobeđuje u ratu protiv Osmanskog carstva, ali je Austrija uz pomoć Nemačke i Engleske sprečava da zauzme celo Balkansko poluostrvo i sama zauzima Bosnu i Hercegovinu. Krajem 19. veka, sklopljen je trojni savez između Nemačke, Austrije i Italije. Srbija, koje je dobila nezavisnost od Turske, je bila prijatelj Austrije sve do 1903. kada se okrenula Rusiji. Zbog ovog poteza, Austrija objavljuje Srbiji rat 1914. godine. Prvi svetski rat počinje iste godine kada se Austriji pridružila Nemačka i u isto vreme objavila rat i Rusiji i Francuskoj. Italija napušta trojini savez i pridružuje se saveznicima. Karlo Prvi dolazi na presto 1916. za vreme rata i neuspešno pokušava da izvuče oslabljenu Austriju iz prvog svetskog rata. Pri kraju rata, nacionalisti širom carstva koriste priliku da traže nezavisnost. Hrvati i Slovenci se ujedinjuju sa Srbima, a nezavisnost dobijaju Česi i Mađari. Karlo je posle rata abdicirao a Austrija postala republika. Gubitak važnih razvijenih teritorija i tržišta dovodi do velike ekonomske krize u novosnovanoj republici Austriji. Liga Naroda pomaže Austriji koja je bila primorana da obeća nezavisnost od Nemačke. Posle ovoga u Austiji jača nacizam. Nemačka je anektirala Austriju 1938. godine. Drugi svetski rat je još više osiromašio Austriju ali je spas došao posle rata od Ujedinjenih Nacija. Posle humanitarne pomoći, Austrija počinje brzo da se razvija.
Austrija, tj. Habsburško carstvo, je u prošlosti bila kulturni centar Evrope, pogotovo u muzici i književnosti, a poznata je i po baroknoj arhitekturi i vajarstvu. Austrija ima 2400 biblioteka i brojne muzeje. Bivša carska rezidencija sadrži dokumente od 9. veka do danas među kojima su brojni podaci o istoriji Habsburškog carstva i Svetog Rimskog carstva. U likovnoj umetnosti dominiraju zanati i vajarstvo. Najpoznatiji slikari su Gustav Klimt, Egon Šile, Oskar Kokoška i Hundertvaser. Kao velesila klasične muzike, Austrija ima brojne kompozitore, među kojima su najpoznatiji Volfgang Amadeus Mocart, Anton Brukner, Jozef Hajdn, Franc Šubert, Johan Štraus, Ludvig van Betoven, Franc fon Supe, Gustav Maler, Rikard Štraus, Alban Berg, Anton Vebern, Franc Lehar i Arnold Šenberg. Širom sveta su poznati Hor Bečkih Dečaka i Bečka Filharmonija.
Centralnoevropska država koja deli granice sa Češkom, Slovačkom, Mađarskom, Slovenijom, Italijom, Švajcarskom, Lihtenštajnom i Nemačkom. Austrija je planinska, uglavnom alpska, zemlja. Najviši vrh je Grosglokner sa koga se spušta Pasterce lednik, jedan od najvećih u Evropi. Kroz Austriju prolazi Dunav, a njegove najveće pritoke u ovoj zemlji su reke In, Traun, Ens i Ibs. Najveća jezera su Bodenzi i Nojzidler. Klima je uglavnom planinska.
